BESTIARIUSZ | Andrzej Hajdasz

BESTIARIUSZ | Andrzej Hajdasz
Wystawa rysunków fotograficznych w ramach nocy muzeów na UAP
Kurator: Janusz Oleksa
Galeria Aula UAP, budynek A, I piętro
wernisaż: 16.05.2026, godz, 18.00
16-29.05.2026
Wystawa jest czynna od poniedziałku do piątku w godzinach 12.00 – 20.00

Kompozycja muzyki do żywego obrazu Lidia Wysocka
Wykonanie Lidia Wysocka na fortepianie i Urszula Gil na wiolonczeli

NA WYSTAWIE znajduje się siedem prac powstałych w wyniku inscenizacji i transformacji obrazu w tonacji czarno-białej oraz siedem prac w kolorze. W głębi zawisł obraz centralny oprawiony w ponadstuletnią ramę pt. „Bestiariusz”. Praca ta została wyróżniona na XXVII Międzynarodowym Konkursie Cyfrowej Fotokreacji w Częstochowie Nagrodą Krytyka Sztuki Krzysztofa Jureckiego, który w katalogu wystawy pokonkursowej nazwał ją: „bardzo wyrafinowaną w formie i kolorze prac[ą…], która w swej formule sięga do rozwiązań Hieronima Boscha i Petera Bruegla Starszego, a więc do XV i XVI w.”*. Wystawie towarzyszą dwa projekty typograficzne jako element architektury przestrzeni wystawienniczej oraz obrazy ruchome w strudze światła pośród dźwięków kompozycji autorstwa Lidii Wysockiej, w wykonaniu Lidii Wysockiej na fortepianie i Urszuli Gil na wiolonczeli. Na rysunkach fotograficznych w baśniowym korowodzie znaleźli się: tancerka Julia Lorenz oraz alpaka, dikdik, dorada, koronnik, kot, kozioł, koziorożec nubijski, motyl, okapi, orłosęp, oryks, osioł, pies, perliczka sępia, renifer, skrzydlica, słoń, warzęcha, wikunia, zebra i żyrafa.

Mój BESTIARIUSZ powstał jako odczytanie rozmaitych dzieł i działań, na które natykam się w poszukiwaniach własnego języka obrazowania. Inspiruje mnie Hieronim Bosch, na którego obrazach odnajduję przedziwne stwory, ni to ludzi, ni to zwierząt, podziwiam dzieła Pietera Bruegla Starszego, ożywia moją wyobraźnię Salvador Dalí, na którego płótnach dostrzegam surrealistyczne twory, pochylam się nad onirycznymi obrazami naiwnego Celnika Rousseau, inspiruje mnie średniowieczne Bestirium – ilustrujące i opisujące wygląd i zachowanie zwierząt, a także fantastyczne rzeźby w gotyckich katedrach, zachwycają mnie ezopowe bajki w wydaniu Biernata z Lublina z XVI wieku. Łączę to wszystko z fascynacją tańcem, traktowanym jako sztuka inicjatywna, z emocjami wyrażanymi językiem ciała i umieszczam w tajemniczych scenografiach, negatypiach sfotografowanych w miejscach, gdzie królują rośliny. Motywy florystyczne przeplatają się tutaj z tworami wyrosłymi z mojej fantazji, z na poły ludźmi -tancerzami, na poły zwierzętami. Myślę o zwierzęcej naturze ludzi i ludzkiej zwierząt. W sesjach fotograficznych uczestniczyła tancerka Julia Lorenz i to dzięki jej językowi tańca mogłem nadać kształt temu surrealistycznemu projektowi, w którym inscenizacji towarzyszyła transformacja obrazu, i odbyć podróż do świata wyobrażeń sięgających korzeniami daleko w głąb historii sztuk, by spróbować oddać ich sens i urzeczywistnić mój sen o tradycji, splatając świadomość widzenia fotografa ze świadomością ciała i ruchu tancerki.

ANDRZEJ HAJDASZ
Absolwent Wielkopolskiej Szkoły Fotografii i Master Class WSF w Poznaniu oraz Politechniki Poznańskiej i Studiów Podyplomowych PP. Od wielu lat konsekwentnie fotografuje pracę muzyków, tancerzy i choreografów. Dokumentował m.in. koncerty poznańskiego festiwalu Made in Chicago we współpracy z dyrektorką Jazz Institute of Chicago Lauren Deutsch i współzałożycielem festiwalu Wojciechem Jusz- czakiem oraz spektakle Polskiego Teatru Tańca za życzliwym przyzwoleniem ówczesnej dyrektorki – Ewy Wycichowskiej. Materiał ukazywał się regularnie jako publikacje prasowe. Zdjęcia ze scen muzycznych i ta- necznych znajdowały też swoje miejsce w czasopismach, książkach i na okładkach płyt muzycznych. Potem z poznanymi w PTT artystami realizował projekty konceptualne i kreacyjne w przestrzeni miejskiej. kooperacja z Alisą Makarenko, Agnieszką Fertałą, Adą Ogorzałek, Szecherezadą Kondratowicz, Moniką Błaszczak, Pauliną Wycichowską, Alexeyem Torgunakovem oraz Julią Lorenz zaowocowała wieloma akcjami twórczymi, czego efektem jest bogate archiwum fotograficzne. Rysunki fotograficzne (fotokompozycje, w których punktem wyjścia jest medium fotograficzne podlegające transformacji cyfrowej) stały się zwieńczeniem dążeń do tworzenia w kadrze własnego teatru światła, ruchu, emocji, fantazji, o nadawaniu znakom nowych znaczeń i o czytaniu obrazów jak tekstów. Składają się one na kilka zrealizowanych projektów fotograficzno-choreograficznych (Odwaga patrzenia, Świątynia sztuki, Historie szalonych kapeluszy [Muzeum emocji], Obrazy akwatyczne, Tamara, Między wolnością a strachem, Zocha [Obrazobranie], Tango, Psalm 37, Obrazy bizarne, Świadomość widzenia czy Eksperymenty z przestrzenią), wykorzystujących zabieg artystycznej teatralizacji, którą charakteryzuje zamiłowanie do widowiskowych form wyrazu, skłonność do ekspresyjnych gestów i eksponowania swoistej sztuczności. Prócz realizacji własnych projektów autorskich uczestniczy także w przedsięwzięciach fotograficznych Fotokolektywu „Punkt Alarmowy Syrena”, których efektem było kilka wystaw. Po dwóch z nich językiem ruchu oprowadzała Alisa Makarenko. Do Master Class WSF wrócił po latach w roli wykładowcy. Więcej informacji na stronie www.bah.poznan.pl w poszczególnych zakładkach.

Kontakt: [email protected]l lub przez stronę www.bah.poznan.pl