Ta ostatnia to ma dużo takich psychodelicznych tremolo, co wibrują aż miło, ale na "Nekropsalms" więcej doomowanka i takich prymitywnych punkowych fragmentów, co to gryzą po nodze jak pierdolony niedźwiedź w jaskini.
Cóż, wypada przytaknąć i napisać, iż właśnie dlatego dzisiaj uważam Cenotaph Obscure za lepszą. Kiedyś choćby nie tyle miałem odwrotnie, co po prostu ten zespół jednym uchem mi wpadał, trochę posiedział, ale stosunkowo gwałtownie wylatywał drugim. Prawdopodobnie za sprawą ostatniego koncertu przysiadłem sobie znowu, po, bez mała, ośmiu latach do materiałów kapeli i dzisiaj widzę to tak, jak w powyższym cytacie. Ogólnie powiem więcej - jestem zdania, iż im mniej Autopsy i Obituary tym lepiej, a wręcz bardzo lepiej. Od Black Death Horizon zaczyna się robić coraz bardziej psychodelicznie i dziwnie a na nowej to już w ogóle punkowe fragmenty wtopione są w płynące riffy i jadące do przodu, skręcające się motywy. Jak teraz słucham Cenotaph Obscure to słyszę, iż na żywo głównie na nim się skupili (zresztą wokal zapowiadał, to po tytułach się orientowałem już piąte przez dziesiąte z pamięci), więc riff ścielił się gesto, ale najpierwsze skrzypce, to zwróciły moją uwagę solówki. Z płyty, jak wyszła, to w zasadzie nie zwróciłem na nie uwagi, ale teraz, kiedy głośno, gęsto i ciężko grzały bębny, wokal intonował zamaszyste UGH! i nagle ziomek solówkarz wjeżdżał niczym motorynka w kury i zaczynał jechać jadowite, psychodeliczne i powykręcane dźwięki ze swojego wiosła, to dosłownie, nasienie tryskało.
Patrzę sobie na RYM i biorąc pod uwagę oceny, to jest dokładnie tak, jak tam. Debiut taki tam, Nekropsalms takie tam z plusem, Black Death Horizon choćby spoko (przy czym wszystkie trzy brzmią jak ryż z sosem plus marchewka) a Cenotaph Obscure ujednolica miksturę, i te wszystkie składowe miesza wg jeszcze lepszego przepisu i wychodzi im krem, gdzie czujesz i ryż i marchewkę i sos, ale w doskonalszej i bardziej "własnej" formie.
Zdecydowanie najlepsza płyta zespołu.
Statystyki: autor: DiabelskiDom — 14 min. temu
