Debiutancki album Herbiego Hancocka, wydany w 1962 roku przez wytwórnię Blue Note Records. Album ten gwałtownie zyskał uznanie krytyków i słuchaczy, nie tylko wprowadzając młodego Hancocka do grona czołowych jazzmanów, ale także stając się kamieniem milowym w historii jazzu. Wydanie tego albumu było kluczowym momentem w karierze pianisty, który później stał się jednym z najważniejszych innowatorów muzyki jazzowej.
Na płycie Hancock występuje z wybitnym zespołem, w którego skład wchodzą m.in. Freddie Hubbard na trąbce i Dexter Gordon na saksofonie tenorowym. Sekcję rytmiczną tworzą Butch Warren na kontrabasie oraz Billy Higgins na perkusji. Styl muzyczny albumu to mieszanka klasycznego hard bopu z elementami soulu i bluesa, co nadawało muzyce Hancocka świeżość i nowoczesny charakter. Charakterystycznym utworem z tej płyty jest "Watermelon Man", który stał się wielkim hitem zarówno w świecie jazzu, jak i muzyki popularnej. Kompozycja ta, oparta na prostym, chwytliwym rytmie, była jednym z pierwszych przykładów fuzji jazzu z elementami funku, co później stało się istotnym motywem w twórczości Hancocka.
![Neurosis z nowym albumem. Post-metal na miarę naszych czasów [RECENZJA]](https://i.iplsc.com/-/000MLYWD2RNXR0QQ-C461.jpg)
