Muzeum Warszawy obchodzi w tym roku 90-lecie. Jubileusz inauguruje monograficzną wystawą Aleksandra Minorskiego, zapomnianego przedwojennego fotografa, filmowca i pisarza związanego z Komunistyczną Partią Polski. Fotografia to interwencja przypomina dorobek twórcy, dla którego najważniejsze było działanie na rzecz osób żyjących w ubóstwie, na peryferiach życia społecznego. Głównymi osiami ekspozycji są biografia i polityczny wymiar twórczości autora, który traktował fotograficzne medium jako narzędzie społecznego zaangażowania.
Na ekspozycji zobaczymy najbardziej znane prace Minorskiego dokumentujące codzienność robotników zamieszkujących wolskie przedmieścia stolicy w latach 30. XX wieku. Obrazy nędzy, zapadających się domów, zniszczonych mieszkań bezrobotnych, wyzysku pracowników, ciężkiej pracę piaskarzy nad Wisłą i dzieci bawiących się w rynsztokach rysują rzadko pokazywane oblicze proletariackiej i biednej Warszawy tamtych lat. Wystawa prezentuje też powojenne filmy i fotografie twórcy zrealizowane po jego powrocie do Polski z ZSRR, gdzie wyjechał po wybuchu II wojny światowej. To kadry pokazujące odbudowaną stolicę, pełną nowych osiedli m.in. na Grochowie, Moczydle, Szczęśliwicach czy Bródnie, ale i polityczne reportaże z pochodów pierwszomajowych w latach 60. i 70.
18.03-6.09.2026
Aleksander Minorski, Fotografia to interwencja
Muzeum Warszawy, Rynek starego Miasta 32
Aleksander Minorski, Chłopcy grający w piłkę na Kole. W tle budynki przy ulicy Deotymy, ok. 1937. Zbiory Muzeum Warszawy, AN 65932