Coraz trudniej zrozumieć złożoność rzeczywistości, w której uczestniczymy. Otwierając wystawę hasłem „Jeszcze się zdziwicie”, osoby kuratorskie tegorocznej edycji Biennale Rybie Oko w BGSW wyznają, iż dziwią się cały czas. Zebrane na wystawie postawy artystyczne są definiowane przez to zjawisko. Zdziwienie może być punktem wyjścia, metodą twórczą oraz ostatecznym efektem pracy. Wychodząc od zainteresowania fragmentami codzienności – zjawiskami, materiałami, zdarzeniami, warunkami pracy – osoby artystyczne tworzą nie tylko prace, w których badają estetykę i wizualność, ale robią to, aby przyjrzeć się, co składa się na współczesne doświadczenie i w jaki warunkach może się to odbywać.
Traktując własne doświadczenia i fascynacje jako soczewkę, osoby artystyczne biorące udział w BRO 12. przyglądają się, jak społeczne normy i sposoby organizowania rzeczywistości osadzają się w tym, co najbardziej osobiste. Rodzinne historie stają się miejscem negocjacji pamięci i form relacji, wyparte narracje powracają, by pytać o rolę autofikcji i spekulacji. Bezpieczne miejsca przechodzą wiwisekcję, a troska nie wydaje się już tak jednoznaczna. Za to praca staje się punktem wyjścia do wskazania, w jaki sposób organizuje ona rytm codzienności na bardzo cielesnym poziomie – nie tylko w biurach, fabrykach i domach, ale również w pracowniach artystycznych i galeriach.
12. Biennale Rybie Oko
Słupsk, Bałtycka Galeria Sztuki Współczesnej, różne lokalizacje
Alexander Adamau, Hiperrealistic Moth, widok instalacji, Galeria Szczur, Poznań, 2025, fot. V. Adamova
Zofia Białkowska i Weronika Ziólkowska, Nie przekraczając granic, kadr z wideo, 2026
