Esej o żałobie ukryty w formie powieści

Zdjęcie: Fot. (Okładka książki)


„Tylko durnie żyją do końca” to jedna z najbardziej gorzkich i zarazem najbardziej cielesnych książek Zyty Rudzkiej. Esej o żałobie ukryty w formie powieści. Monolog, który nie chce się uspokoić. Tekst, w którym język staje się miejscem oporu wobec kulturowych narracji o stracie, sile i „dochodzeniu do siebie”.