Od wczesnych lat 70. Steina odgrywała kluczową rolę w rozwoju globalnej sztuki wideo. W 1971 roku współzałożyła w Nowym Jorku The Kitchen – przestrzeń dedykowaną nowym mediom w sztuce, która stała się legendarnym miejscem spotkań i wspólnym środowiskiem pracy dla społeczności artystów, twórców wideo, i kompozytorów eksperymentalnych, wśród których znaleźli się Joan Jonas, La Monte Young czy Alvin Lucier. Swoją ścieżkę artystyczną Steina rozpoczynała właśnie od edukacji muzycznej i gry na skrzypcach, co wywarło ogromny wpływ na jej późniejszą twórczość. W jej pracach dźwięk i obraz są nierozerwalnie splecione, oddziałując na siebie wzajemnie, a Steina traktowała kamerę niczym instrument muzyczny. Eksperymenty z transmisją, sygnałem i zapętloną percepcją stanowiły dla niej próbę wypracowania „widzenia maszynowego”, czyli takiej perspektywy patrzenia na świat, która wykraczałaby poza ograniczenia ludzkiego postrzegania. Na podobnej zasadzie, jej wystawa retrospektywna w Monachium nie przybiera narracji chronologicznej, ale została zaprojektowana jako pętla, w której wirują wizerunki, motywy i krajobrazy zapisane w pracach artystki – od wczesnych eksperymentów dokumentalnych po najnowsze wielkoformatowe instalacje.
Steina, Playback
Haus der Kunst, Prinzregentenstraße 1, Monachium
widok wystawy Steina: Playback, Haus der Kunst München, 2026, fot. Milena Wohjan
widok wystawy Steina: Playback, Haus der Kunst München, 2026, fot. Milena Wohjan
