Mały wielki poeta

Tadeusz Różewicz pisał oszczędnym, niemal przezroczystym stylem, trafiał w serce. Przyjaźnił się z moimi rodzicami. Teraz na moich półkach stoją dziesiątki książek z dedykacjami poety, a Biblioteka Narodowa przechowuje setki listów Różewicza do moich rodziców. Wzruszają mnie poprawki poety w przesłanych książkach, robione długopisem na niektórych wierszach, poprawiał błędy.